Τετάρτη 16 Φεβρουαρίου 2011

Οι νουνεχείς ψηφοφόροι κι ο ρατσιστικός παραλογισμός της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας


Κανείς πλέον δεν τολμά να αμφισβητήσει το ότι ως Έλληνες της Κύπρου, διανύουμε μία από τις πιο δύσκολες περιόδους της ιστορίας μας.  Φτάσαμε στο σημείο να προσπαθεί εναγωνίως η ηγεσία μας, να βρεθεί  ο τρόπος να νομιμοποιηθεί η κατοχή μέσω της «λύσης» Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας (Δ.Δ.Ο.), των δύο συνιστώντων «στέϊτς», με εκ περιτροπής προεδρία και παραμονή Τούρκων εποίκων.  Μιας «λύσης» την οποία αποδέχεται η Τουρκία (αυτό έκανε το 2004) και η οποία θα φέρει πίσω την Τουρκοκρατία, οδηγώντας τους Έλληνες της Κύπρου στην πόρτα της εξόδου (στη φυγή από την Κύπρο).  Αυτά συμβαίνουν, ενώ η χρεοκοπία της «σώφρονης πολιτικής» των «σοφών» της «ρεαλιστικής σχολής σκέψης», ήταν ξεκάθαρη στο δημοψήφισμα του 2004, όπου το τελικό προϊόν της «πολιτικής» αυτής, κρίθηκε και απορρίφθηκε με το συντριπτικό 76% από τον Κυπριακό Ελληνισμό.

Δεν είναι αμπελοφιλοσοφίες αυτά που γράφουμε!  Η εκ περιτροπής προεδρία, μίας από τις «προσφορές» του Δημήτρη Χριστόφια, είναι αρκετή από μόνη της για να το αποδείξει.  Ας είμαστε πραγματικά ρεαλιστές κι όχι ουτοπιστές της… «ειρηνικής συμβίωσης» σε μια μελλοντική Δ.Δ.Ο. Αντέχει η Κύπρος, έστω και μια Τουρκική προεδρική θητεία; Μπορούν να φανταστούν κάποιοι… τι αυτή συνεπάγεται; Νομίζουν ότι επειδή εφαρμόστηκε (με την εγκληματική ανοχή της ηγεσίας μας) η γνωστή μέθοδος της «σαλαμοποίησης» και φτάσαμε στο σημείο να κινδυνεύουμε βάσιμα να έχουμε Τούρκο έποικο στο ύπατο αξίωμα,  θα πρέπει να την δεχθούμε σαν κάτι το φυσιολογικό; Έχουν ψευδαισθήσεις όσοι πιστεύουν ότι οι Έλληνες της Κύπρου θα μπορούσαν να επιβιώσουν στην Κύπρο, κάτω από τέτοιες συνθήκες.

Η Δ.Δ.Ο. με εκ περιτροπής προεδρία, αναπόφευκτα θα οδηγήσει στην Τουρκική επικυριαρχία επί ολόκληρης της Κύπρου.  Είναι το λιγότερο αφελείς όσοι νομίζουν ότι η Τουρκία θα αρκεστεί με το σημερινό στάτους της «προσωρινής διχοτόμησης» ή με την Δ.Δ.Ο. που ονειρεύονται οι ανεπαρκείς ηγέτες μας.  Θα την δεχθεί μόνον ως ένα μεταβατικό στάδιο, που θα την εξυπηρετεί πλήρως, εφόσον θα είναι ακόμα ένα βήμα που θα την φέρνει ακόμα πιο κοντά στην επίτευξη του στόχου της «ανάκτησης της Κύπρου» (έκθεση Νιρχάτ Ερίμ, 1956).

«Ακουμπήσαμε πάτο!»  «Την έντονη ανησυχία του κάθε νουνεχή πολίτη προκαλεί η διολίσθηση στο Κυπριακό.»  Το διαβάσαμε κι αυτό κάπου.  Ώστε… «νουνεχείς πολίτες»…  Διαβάζουμε την ερμηνεία από το λεξικό του Μπαμπινιώτη… «Νουνεχής: Αυτός που διαθέτει νου και φρόνηση, που χρησιμοποιεί σωστά τις διανοητικές και πνευματικές του ικανότητες, εχέφρων, συνετός, μυαλωμένος, σώφρων.»  Νουνεχείς πολίτες… Πόσοι απ’ αυτούς απέμειναν άραγε; Αναρωτιόμαστε γιατί…, ενώ η πλειοψηφία των πολιτών, διαισθάνεται τον θανάσιμο κίνδυνο που διατρέχει η πατρίδα, επιμένει να στηρίζει τους ανεπαρκείς ηγέτες που μας έφεραν ως εδώ.

Ζούμε σε ένα θέατρο του παραλόγου!  Με πρωταγωνιστές τους γνωστούς κομματάρχες, με θεατές όλους εμάς, που είμαστε συνάμα και τα θύματα της όλης κατάστασης.  Απορρίψαμε το σχέδιο Ανάν, αλλά τώρα πρέπει σώνει και καλά να το δεχθούμε γιατί είναι… «λύση από τους Κυπρίους για τους Κυπρίους».  Δυστυχώς, η πλειοψηφία των… «νουνεχών» πολιτών (που διαμαρτύρεται συνεχώς για την κατολίσθηση στο Κυπριακό) , ετοιμάζεται να «συσπειρωθεί» ενόψει βουλευτικών εκλογών και να στηρίξει εκ νέου τις καταστροφικές πολιτικές.  Ίσως γιατί με κάποιες «έξυπνες» επιλογές «αριστίνδην» υποψηφίων βουλευτών θα τους ξεγελάσουν για να τους μαντρίσουν και πάλι (χωρίς ίχνος υπερβολής).  Καλούνται οι νουνεχείς πολίτες, υποψήφια θύματα των «συσπειρώσεων», να μην πέσουν στις κομματικές παγίδες.  Να το καταλάβουν επιτέλους όλοι: Οι κομματάρχες επιλέγουν «αριστίνδην» υποψήφιους βουλευτές, για να τους αναθέσουν καθήκοντα μαντρόσκυλου.  Στην δε περίπτωση του ΔΗ.ΣΥ., θα ενισχύσουν τους υφιστάμενους νεροκουβαλητές του Νίκου Αναστασιάδη (Ελένη Θεοχάρους, Πρόδρομο Προδρόμου, Σωτήρη Σαμψών, Αντρέα Θεμιστοκλέους, Ουράνιο Ιωαννίδη κ.α.)

Ας ξαναδιαβάσει ο κάθε πατριώτης τον ορισμό του «νουνεχή» κι ας αποδείξει μετά, στην πράξη, ότι… «διαθέτει νου και φρόνηση, και χρησιμοποιεί σωστά τις διανοητικές και πνευματικές του ικανότητες.»  Το κόμμα και η «συσπείρωση» που επιθυμούν οι κομματάρχες είναι άνευ σημασίας.  Ιδιαίτερα οι νουνεχείς που ψήφισαν ‘ΟΧΙ’ στο δημοψήφισμα, ποτέ να μην ξεχνούν:  Στηρίζοντας τα κόμματα που εμμένουν στον ρατσιστικό παραλογισμό της Δ.Δ.Ο. ( άλλως… «λύση» «από τους Κυπρίους για τους Κυπρίους»), ρίχνουν νερό στον μύλο του Νίκου Αναστασιάδη  και του Δημήτρη Χριστόφια που δίνουν όλο τους το είναι, για να επαναφέρουν το σχέδιο Ανάν και να «τσιμεντώσουν το «ΝΑΙ».

Με εκτίμηση,
Πανίκος Ελευθερίου
Άσσια – Κατεχόμενη Αμμόχωστος

Αναδημοσίευση από http://www.protigrammi.com/?p=1838

(Ο Πανίκος Ελευθερίου είναι ο συγγραφέας του βιβλίου ΕΑΛΩ Η ΚΥΠΡΟΣ)

Τρίτη 15 Φεβρουαρίου 2011

ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΑΝΔΡΕΙΑΣ ΚΑΙ ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟΥ ΑΠΟ ΕΛΛΗΝΑ ΥΠΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟ ΕΤΩΝ...12!


ΑΥΤΟΙ ΗΤΑΝ ΠΑΝΤΑ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ... Το μπόι του δεν ξεπερνούσε τα 140 – 150 εκατοστά. Το πρόσωπο ήταν ακόμη παιδικό. Δεν είχαν καν ξεκινήσει να εμφανίζονται χνούδια, όχι γένια. Στο άλογο έφτανε με δυσκολία να αγγίξει τη σέλα. Όμως όσο μπόι του έλειπε, τόσο σίδερο και τσαγανό είχε στην καρδιά του.
Τις πράξεις και τα ανδραγαθήματα του θα τα ζήλευαν μεγαλύτεροι μπαρουτοκαπνισμένοι και σφυρηλατημένοι στη φωτιά του πολέμου, στρατιώτες. Στο άκουσμα του ονόματος του Τούρκοι και Βούλγαροι πάγωναν. Γεράσιμος Ραφτόπουλος, ετών 12.
Ο νεαρότερος, Έλληνας υπαξιωματικός που με τις πράξεις του στα πεδία των μαχών απέδειξε ότι η γενναιότητα, το θάρρος και ο ηρωισμός είναι αγαθά που δεν μπαίνουν σε κανένα καλούπι και δεν έχουν προδιαγραφές. Θέλουν και απαιτούν όμως ψυχή!
Γεννήθηκε το 1900 στο Φισκάρδο της Κεφαλλονιάς. Η Ελλάδα εκείνη την περίοδο προσπαθούσε να βρει την ταυτότητα της. Προσπαθούσε να ορθοποδήσει οικονομικά, προσπαθούσε να συνέλθει από το ηχηρό χαστούκι του «ατυχούς πολέμου» του 1897 και την ταπεινωτική ήττα από το στρατό του Σουλτάνου.
Στα 12 του ο Ραφτόπουλος, έφυγε από το νησί του για να καταταγεί εθελοντικά στο πεζικό. Ήδη έχει ξεσπάσει ο Α' Βαλκανικός πόλεμος κατά των Οθωμανών και η χώρα έχει ανάγκη από στρατιώτες.
Έφτασε στον Πειραιά και πήγε αμέσως στο στρατολογικό γραφείο. Εκεί, οι στρατολόγοι στην αρχή ίσως να γέλασαν ειρωνικά ίσως και τρυφερά και να του είπαν: «Επ μικρέ τι κάνεις εσύ εδώ. Πήγαινε στο σπίτι σου ο πόλεμος είναι για άνδρες. Έχεις χρόνια ακόμη». Ο Γεράσιμος δεν πτοήθηκε, βγήκε από το κτίριο και πήγε αμέσως στο σταθμό των τρένων, που γεμάτα φαντάρους και εφόδια έφευγαν για το μέτωπο.
Το μικρο του κορμί τον βοήθησε να μην γίνει αντιληπτός από τους φρουρούς και σε μια στιγμή χαλαρότητας τους, ο μικρός πέρασε κάτω από τα μάτια τους και μπήκε σε ένα βαγόνι γεμάτο στρατιώτες. Προορισμός του, η Λάρισα και το 18ο Σύνταγμα της 6ης Μεραρχίας. Μόλις παρουσιάστηκε στο Διοικητή, εκείνος γέλασε αλλά τελικά τον πήρε ως «παιδί του Συντάγματος». Ο ρόλος του θα ήταν διακοσμητικός, κάτι σαν την Μασκότ του συντάγματος. Όμως ο μικρός είχε άλλα σχέδια στο μυαλό του.

Το βάπτισμα του πυρός το παίρνει στη μάχη της Ελασσώνας. Όλοι έμειναν με το στόμα ανοιχτό με αυτόν τον 12χρονο σατανά που πολέμησε λυσσασμένα και συμπεριφερόταν στη μάχη σαν έμπειρος στρατιώτης. Και όχι μόνο αυτό, έγινε μάλιστα και κάτοχος ενός λαφύρου. Ενός όπλου τύπου “Μαρτίνι” που απέσπασε από κάποιο Τούρκο.
Επόμενη μάχη το Σαραντάπορο. Ο Γεράσιμος Ραφτόπουλος πολεμάει με περισσότερη λύσσα και ορμή. Και ο διοικητής του μπροστά σε αυτό το μικρό γίγαντα έχει μείνει άφωνος. Του δίνει να έχει ένα Manlicher-Schonauer.
Στη μάχη Κιλκίς – Λαχανά, το 1913, η τύχη γυρίζει την πλάτη στον 12χρονο. Συλλαμβάνεται αιχμάλωτος από Βούλγαρους. Αλλά είπαμε ο τολμών νικά. Ένα βράδυ ο μικρός τα παίζει όλα για όλα. Με κάποιο μαγικό τρόπο καταφέρνει να σκοτώσει 3 Βούλγαρους από το απόσπασμα των 5 που συνόδευε Έλληνες αιχμαλώτους και τον ίδιο και να δραπετεύσει.
Γίνεται ένα με το σκοτάδι και σαν ζαρκάδι τρέχοντας επιστρέφει στο στρατόπεδο των Ελλήνων.
Στη διαδρομή όμως άκουσε πνιχτές κραυγές μέσα σε ένα όρυγμα. Ένας Έλληνας εύζωνας, βαριά τραυματισμένος αργοπέθαινε. Ο Ραφτόπουλος δεν το σκέφτηκε δεύτερη φορά. Πήρε τον εύζωνα στην πλάτη και τον γύρισε στο στρατόπεδο.
Για την ανδρεία του προήχθη στο βαθμό του δεκανέα, στις 28 Αυγούστου του 1913.
Είναι χαρακτηριστικά τα δημοσιεύματα του τύπου της εποχής.
Η ΕΣΤΙΑ , έγραφε: «Σας παρουσιάζομεν σήμερον τον μικρότερον υπαξιωματικόν του Ελληνικού Στρατού. Είναι ηλικίας 12-13 ετών και κατάγεται από το Φισκάρδον της Κεφαλληνίας. Το όνομα του ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΡΑΥΤΟΠΟΥΛΟΣ. Ο πατέρας του αρτοποιός εις την Ύδραν, η μητέρα του μένει εις τον Πειραιάν και αυτός ήτο υπηρέτης εις Πύλον όπου τον εύρεν η επιστράτευσις.
Το πολεμικόν μένος που είχε καταλάβει όλον τον κόσμο, ηλέκτρισε και τον μικρόν υπηρέτην, ο οποίος εζήτησεν αμέσως όσα χρήματα είχε να λαμβάνει από τον πάτρωνα του και την επομένη απεβιβάζετο εις Αθήνας, παρουσιασθείς εις το Στρατολογικόν γραφείον όπως καταταχθή εθελοντική.
Η ηλικία του δεν εβοήθησε την αποδοχήν της αιτήσεως του και ο μικρός έφυγε από το γραφείον λυπημένος αλλ’ όχι και απηλπισμένος.
Μίαν πρωίαν διαφυγών την προσοχήν των φρουρών, εσκαρφάλωσεν εις τον μεταξύ των δύο βαγονίων χώρον και μαζή με τον στρατόν έφθασεν εις την Λάρισσαν, όπου επί τέλους μετά την τόσην του επιμονήν εγένετο δεκτός εις το 18ον σύνταγμα της 6ης μεραρχίας ως «παιδί του συντάγματος».
Εις την μάχην της Ελασσώνος έγεινε κάτοχος Τουρκικού λαφύρου, όπλου Μαρτίνι, με το οποίον έλαβε το βάπτισμα του Πυρός. Η ανδρεία του εξετιμήθη από όλους και εις την μάχην του Σαρανταπόρου του εδόθη εις ένδειξιν αναγνωρίσεως της ικανότητός του, Μάλινχερ.
Εις την πεισματώδη μάχην του Κιλκίς ευρέθη μεταξύ πέντε Βουλγάρων αιχμάλωτος, αλλά καθ’ ην στιγμήν οι Βούλγαροι ησχολούντο να εύρουν κανένα σχοινί δια να τον δέσουν, αυτός αρπάζει το Μάλινχερ και ρίπτει νεκρούς τους τρεις, ενώ οι δύο άλλοι εσώζοντο δια της φυγής.
Κατ’ αυτόν τον τρόπον, ο μικρός στρατιώτης έσωσε και έναν τραυματίαν εύζωνον, όστις θα περιήρχετο εις χείρας των δημίων. Το γεγονός τούτο της ανδραγαθίας του λιλυπουτείου υποδεκανέως επιστοποιήθη και επισήμως, μεθ’ ο και ο διοικητής του, τον προήγαγε εις δεκανέα»
Δυστυχώς μετά τα ίχνη του μικρού δεκανέα χάθηκαν. Κανένα αρχείο, καμία αναφορά στο πρόσωπο του δεν έχει υπάρξει και πολλές φορές σε αρκετές ιστοσελίδες, άνθρωποι που διάβασαν την ιστορία του, έχουν κάνει προσπάθειες να βρουν κάτι.

Αναδημοσίευση από http://www.newsbeast.gr και www.stoxos.gr

Αγώνας


Αναδημοσίευση από http://drasis-kes.org/general-articles/item/109-agonas
Σαφώς και δεν θα μιλήσω για τον Αγώνα των Ελλήνων στο ένδοξο πεδίο της μάχης. Αυτόν ουδείς σώφρων πολίτης μπορεί να αμφισβητήσει.

Θα μιλήσω για έναν άλλο Αγώνα. Αυτόν που γίνεται σε περίοδο ‘’Ελευθερίας’’. Και βάζω την Ελευθερία σε εισαγωγικά γιατί «Μια λευτεριά μονάχα για τον έναν δεν φελάει σε τίποτε», όπως έγραφε κι ο Γ. Ρίτσος αποχαιρετώντας Μάρτη του ’57 τον Αυξεντίου. Ο δικός μου ο λαός είναι σκλάβος και η ‘’Ελευθερία’’ όπως την αντιλαμβάνονται ορισμένοι, εκφράζεται στην ατομικότητα τους. Δεν αναφέρομαι μόνο στην Κύπρο αλλά και σε κάθε άλλη Ελληνική Γη υπό κατοχή. Ποιος μπορεί να βάλει χρονικά όρια στο πότε παύει να είναι δική σου; Σε τι διαφέρουν τα 36 χρόνια από τα 88,τα 96 ή τα 400;Ποιο είναι το όριο που λησμονάς τον τόπο σου; Ποιού η υπογραφή και ποιό πρωτόκολλο σε κάνει να νιώθεις ‘’Ελεύθερος’’;

Πολλές φορές μου έχουν πει ‘’Tι θες; Nα πάρουμε τα όπλα;’’. Ουδέποτε υπήρξα πολεμοχαρής, αλλά και ουδέποτε λιποτάκτης. Αν η πατρίδα μας καλέσει να την Ελευθερώσουμε με αυτό τον τρόπο, τότε θα τιμήσω το αίμα μου, όπως και αρκετοί από αυτούς που μου έκαναν την πιο πάνω ερώτηση θέλω να πιστεύω.

Οπόταν τώρα οι συνθήκες μας οδηγούν σε άλλου είδους Αγώνα. Αυτόν της καθημερινής ενημέρωσης ώστε να μην ξεχάσουμε το δίκιο, την ιστορική Αλήθεια. Αυτόν της προσωπικής προπαρασκευής για να πούμε παρόν όταν μας δοθεί η εντολή. Αυτόν που διεξάγει ο καθένας μας μέσω των προβληματισμών του. Και τέλος αυτόν που γίνεται στους δρόμους από τους επίσημους φορείς το καλοκαίρι κυρίως στη Κύπρο.

Αυτόν τον τελευταίο στους δρόμους, εφαρμόζουν καθημερινώς οι αυτόνομες φοιτητικές παρατάξεις και μια μαθητική. Συσπειρώνονται όμως στις 20 Ιουλίου στην Λήδρας της Λευκωσίας μαζί με άλλους φορείς. Εκεί θα δείτε πλήθος κόσμου όπως η Χαρίτα Μάντολες, οι οικογένειες των Ισαάκ και Σολωμού, μάνες αγνοουμένων, πρόσφυγες, σωματεία, πολιτικούς, παλαιούς αγωνιστές και κάθε ένα από μας που δεν νιώθει ‘’Ελεύθερος’’. Όλοι αυτοί οι πολίτες εφαρμόζουν στους δρόμους τον αγώνα του ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ. Δικαιολογούνται κατ’ εμέ οι ξενιτεμένοι οι οποίοι συνήθως κάνουν κάτι αντίστοιχο. Το γιατί όλες οι κομματικές νεολαίες επίσημα απουσιάζουν, ας το σκεφτούν οι ίδιοι.
ΑΓΩΝ ΜΕΧΡΙ ΕΣΧΑΤΩΝ
Σωτηρίου Ανδρέας

Στις 19 Φεβρουαρίου στο Ηνωμένο Βασίλειο στηρίζουμε ΜΕΤΩΠΟ Κ.Φ. Η.Β.

Ο Αγώνας συνεχίζεται... 
Στις 19 Φεβρουαρίου, σε Λονδίνο και Λιντς, 
ψηφίζω ΑΥΤΟΝΟΜΑ-ΦΟΙΤΗΤΙΚΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΑ,
ψηφίζω ΜΕΤΩΠΟ Κ.Φ. Η.Β.

Κυριακή 13 Φεβρουαρίου 2011

Με λαμπρότητα εορτάστηκε η 97η επέτειος της ανακηρύξεως της Αυτονόμου Πολιτείας της Βορείου Ηπείρου


Με λαμπρότητα και μεγαλοπρέπεια γιόρτασαν οι Βορειοηπειρώτες της Αθήνας, την Κυριακή 13Φεβρουαρίου 2011, την 97η επέτειο της ανακηρύξεως της Αυτονόμου Πολιτείας της Βορείου Ηπείρου.

Όπως είναι γνωστό, τον Φεβρουάριο του 1914 οι Βορειοηπειρώτες, αρνούμενοι να υπαχθούν στο τότε νεοσύστατο αλβανικό κράτος, επαναστάτησαν, ανακήρυξαν στο Αργυρόκαστρο την Αυτόνομο Πολιτεία της Βορείου Ηπείρου και σχημάτισαν Κυβέρνηση με πρόεδρο τον Γεώργιο Ζωγράφο και μέλη τους Μητροπολίτες Δρυϊνουπόλεως Βασίλειο, Κορυτσάς Γερμανό και Κονίτσης Σπυρίδωνα. Αποτέλεσμα του Αυτονομιακού Αγώνα ήταν το Πρωτόκολλο της Κέρκυρας, που υπογράφηκε την 17η Μαΐου 1914, από τις Κυβερνήσεις των Μεγάλων Δυνάμεων, της Αλβανίας και της Βορείου Ηπείρου και παρείχε καθεστώς Αυτονομίας σε όλο το Βορειοηπειρωτικό χώρο.

Ο φετινός εορτασμός της εθνικής μας επετείου, που διοργάνωσε όπως κάθε χρόνο ο Σύλλογος Βορειοηπειρωτών, άρχισε με πανηγυρική Δοξολογία στον κατάμεστο Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου Καρύτση (πλ. Καρύτση).

Τον πανηγυρικό εκφώνησε ο κ. Θεοφάνης Καλυβιώτης, Πρόεδρος της Νεολαίας Βορειοηπειρωτών, ο οποίος στον περιεκτικό λόγο του, τόνισε τους αγώνες του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού για ελευθερία και εθνική αποκατάσταση, καυτηρίασε την διαχρονική εγκατάλειψη του εκλεκτού αυτού τμήματος του Ελληνισμού από την επίσημη Ελληνική Πολιτεία καθώς και την πάγια τακτική της Αλβανίας για πλήρη συρρίκνωση του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι σήμερα, 97 χρόνια μετά, η αλβανική πολιτική ηγεσία, εξακολουθεί να αναβιώνει παλιές καταδικασμένες μεθόδους, επενδυμένες δήθεν με ευρωπαϊκούς μανδύες.
Τέλος τόνισε τη μεγάλη συμβολή της Νεολαίας της Βορείου Ηπείρου στον απελευθερωτικό αγώνα που σηματοδοτεί και τη σημερινή παρουσία της Νεολαίας στον αγώνα για αναγέννηση και δικαίωση της Βορείου Ηπείρου και όλων των Βορειοηπειρωτών .

Η σημερινή αλβανική Κυβέρνηση συνεχίζει να μην αναγνωρίζει την ελληνικότητα ολόκληρων περιοχών και των κατοίκων τους, όπως είναι η Χειμάρρα, η Κορυτσά, η Πρεμετή κλπ. , εξακολουθεί στις μειονοτικές ζώνες που κατά το δοκούν ορίζει, να αλλοιώνει τον Βορειοηπειρωτικό χώρο και να περιορίζει ασύστολα τις ελευθερίες των Βορειοηπειρωτών σε όλα τα επίπεδα, αρνείται ακόμα και τον όρο «Βόρειος Ήπειρος» που ιστορικά επιβλήθηκε ακριβώς όταν γεννήθηκε και ο όρος «Αλβανία».

Μετά την δοξολογία, οι συγκεντρωθέντες σχημάτισαν μεγάλη πομπή με επικεφαλής  τα λάβαρα των Βορειοηπειρωτικών Οργανώσεων, τμήματα νέων και νεανίδων της Εθνικής Νεολαίας Βορείου Ηπείρου (ΕΝΒΗ)  και της Νεολαίας Βορειοηπειρωτών (Νε.Β)  με ηπειρωτικές ενδυμασίες και την ένδοξη Σημαία της Αυτονόμου Ηπείρου. 
Η πομπή κατευθύνθηκε στην Πλατεία Συντάγματος μπροστά στο Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτου, όπου κατατέθηκαν στέφανα από τον Πρόεδρο του Συλλόγου Βορειοηπειρωτών, κ. Χαράλαμπο Καραθάνο, τον εκπρόσωπο της Ε.Ν.Β.Η  κ. Ελευθέριο Αναγνώστη, τον πρόεδρο της Νεολαίας Βορειοηπειρωτών κ. Θεοφάνη Καλυβιώτη, τον Αντιπεριφερειάρχη Αττικής κ. Βασίλειον Κόκκαλη εκ' μέρους του Περιφερειάρχου Αττικής κ. Γιάννη Σγουρού, τον κ. Χρήστο Γιάνναρη εκ' μέρους της Νέας Δημοκρατίας, τον κ. Απόστολο Μπαμίχα εκ μέρους του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού (ΛΑΟΣ), τον Βαγγέλη Κομνινάκη εκ μέρους της οργανώσεως Ασβέστη Ελληνική Φλόγα «Ναπολέων Ζέρβας» και εψάλη ο Εθνικός μας Ύμνος.

Παρευρέθηκαν οι εξής :
Ιωάννης Γρίβας, τέως πρωθυπουργός, Νίκος Καντερές, βουλευτής Ν.Δ, Θάνος Πλεύρης , βουλευτής  ΛΑ.Ο.Σ, Κωνσταντίνος Κοζυράκης εκ μέρους της ΑΧΕΠΑ, Αντώνιος  Τσιμούρης , πρόεδρος Αναπήρων  και Θυμάτων του πολέμου 1940-1941, Αθανάσιος Σπυράκος, τέως Αντιδήμαρχος Αθηναίων, Εκπρόσωπος Νικήτα Κακλαμάνη
Επίσης παρευρέθησαν Πρόεδροι Συλλόγων Βορειοηπειρωτών καθως και ο Γρηγόρης Γκιζελής Γεν. Γραμματέας της Κ.Ε.Β.Α.
 
ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΒΟΡΕΙΟΗΠΕΙΡΩΤΩΝ

Αναδημοσίευση από http://toorama.blogspot.com/2011/02/97_13.html

Σταθμός Συντονισμού Προεκλογικού Αγώνα ΜΕΤΩΠΟΥ Κ.Φ.Η.Β

Τέθηκε σε λειτουργία ο 'Σταθμός Συντονισμού Προεκλογικού Αγώνα'.

Μπορείτε να βρείτε:
- Εκλογικό Μήνυμα
- Πολυμέσα
- "Προπύργιο"
- Ψηφοδέλτιο
- Που ψηφίζω;
- Πως ψηφίζω;

http://metopo.org.uk/ekloges2011.html

Μην ξεχάσετε να δείτε το καινούριο βίντεο μας!!
http://www.youtube.com/watch?v=KrALGaaT3Wc&feature=player_embedded

ΜΕ ΠΡΟΜΕΤΩΠΙΔΑ ΤΟΝ ΚΥΠΡΙΑΚΟ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ, ΣΤΙΣ 19 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2011, ΣΕ ΛΟΝΔΙΝΟ ΚΑΙ ΛΙΝΤΣ, ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ ΑΥΤΟΝΟΜΑ - ΦΟΙΤΗΤΙΚΑ - ΕΛΕΥΘΕΡΑ

ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ ΜΕΤΩΠΟ Κ.Φ.Η.Β